Commentaar Vrouwenpartij: wie had zoveel rationaliteit verwacht van een burgemeester, de burgemeester van Antwerpen waar de grootste hoeveelheid cocaine voor Europa binnenkomt?
De oorlog tegen drugs is al heel lang geleden verloren. Het is een van de grootste fouten in onze Westerse samenleving geweest om de ‘oorlog tegen drugs’ te beginnen. Hoeveel miljoenen levens zijn verwoest in gevangenissen en de zelfkant van de maatschappij?
De verantwoordelijkheid wordt verschoven naar al die mensen (die zogenaamd de fout in zijn gegaan) en ligt niet bij ons, de maatschappij, de samenleving. Nee, hogere straffen eisen tegen mensen die net als jij een beetje geluk nastreven, even onder de stress van hun leven uit willen komen? De meerderheid is het daarmee eens?
De onbedwingbare behoefte van machthebbers om over mensen macht uit te oefenen ligt hier aan ten grondslag. Burgers vrijheden ontnemen en angst inboezemen om hen beter te kunnen controleren en sturen is een onverslaanbaar basiselement in de politiek en de machthebbers in ons dagelijks leven.
De 5-minuten regel bepaalt dat zorgverleners zich voor elke 5 minuten moeten verantwoorden. De controleangst bepaalt dat de administratieve last voor werkenden kan toenemen tot 50% van de werktijd. Waarom wordt dat niet gezien als moderne slavernij waar je geen vrijheid en zeggenschap hebt? Zonder diplomas word je niet aangenomen, maar vervolgens krijg je niet het vertrouwen dat bij je opleiding past.
De regels zijn je meester, een almachtige meester! Want regels zijn regels, toch? Wat je weet door je opleiding en met je gezonde verstand en wat je kan uit jarenlange ervaring, speelt een ondergeschikte rol als het om regels gaat. Alleen als je de regels volgt voldoe je en gedraag je je als de perfecte slaaf?
Als laatste: Alles draait om macht en geld! Wie is daar niet verslaafd aan? Verslaafd zijn aan macht en geld is geen kwade zaak? Helemaal legaal binnen de regels?
Burgemeester Bart De Wever van Antwerpen noemt het ‘een optie’ dat zijn stad de strijd tegen de aanvoer van cocaïne opgeeft. ‘Het kan zijn dat je moet vaststellen dat we dit niet aankunnen. Dan moet je het opgeven, hè.’
