Commentaar Vrouwenpartij: een column en een man naar ons hart. Een man van adel die als waar gentleman iedere burger probeert te beschermen tegen foute politieke spelletjes.
Wij zijn het geheel met hem eens: een proteststem is niet een stem tegen het stikstofbeleid, het is een stem van ontevredenheid over de regering de laatste jaren. De meeste proteststemmers zullen weinig tegen het stikstofbeleid en het redden van de natuur hebben. Labels ’tegen het stikstofbeleid’ en ‘voor de boeren’ op alle proteststemmers plakken is volksverlakkerij en tegengesteld aan de nuancering die de BBB bij het stikstofbeleid vraagt. En dat is wat de Vrouwenpartij tegen de huidige politiek en politici heeft: er wordt door iedereen voortdurend gekozen voor wat je uitkomt. Een rechte rug en vasthouden aan waarden en werkbare nuancering zijn ver te zoeken.
Geld en macht
Geld en macht zijn de drijfveren waarop onze samenleving gebouwd is en waarop het voortdobbert. Geld en macht zijn de verdeelsleutels van Nederland. Geld en macht bepalen vrijwel alles in ons leven terwijl ieder verstandig mens begrijpt dat de basis niet om geld en macht hoort te gaan maar om waarden als harmonie en rechtvaardigheid.
De vrouwenwaarden en onze toekomst
De kwetsbaren beschermen was vroeger bij ons de taak van ridders en in Japan van de samurai. Elk meisje en elke vrouw groeit op met het idee van de ridder op het witte paard die haar zal veroveren en beschermen, maar de praktijk is weerbarstig. In de tegenwoordige tijd is het aan de vrouw zelf om zich te beschermen en haar waarden de toekomst te maken. Alleen met waarden kan onze toekomst gered worden.
Lees hier de column: De angst voor de boze burger is enorm en de boze burger ruikt de angst
De angst voor de boze burger is enorm en de boze burger ruikt de angst
Bron: Volkskrant Column
Sander Schimmelpenninck
19 maart 2023
De dapperste en standvastigste van onze ministers, Christianne Van der Wal, bewees deze week maar weer eens waarom ze mijn favoriet is. Op de verkiezingsavond reageerde ze koeltjes en feitelijk door te constateren dat ze gewoon doorgaat met haar stikstofbeleid. ‘We hebben dit dossier decennialang voor ons uitgeschoven. Uitstellen kan niet, ook juridisch gezien niet. Het is een zure conclusie, maar die luxe hebben we niet meer.’
Een waarheid als een koe, maar Telegraaf-journalist Wouter de Winther kwezelde dat hij dat ‘schokkend en niet meer van deze tijd’ vond. Hij was niet de enige die na de overwinning van BBB een merkwaardige logica omarmde: omdat een minderheid tijdens de Statenverkiezingen, toch een veredeld oefenpotje, een proteststem heeft geuit, zou het kabinet opeens helemaal het roer om moeten gooien.
Maar er is nog steeds een acuut stikstofprobleem, daar doet de zoveelste oprisping van een groep verveelde burgers niets aan af. ‘De VVD moet zich echt serieus gaan afvragen of dit wel de juiste koers is’, aldus De Winther. Dat Van der Wal simpelweg de klus wil klaren, in het landsbelang, komt in de met politieke spelletjes geobsedeerde parlementaire pers blijkbaar niet op.
CDA-leider Wopke Hoekstra bleek na de electorale oorwassing wél te willen bukken voor de boer, en benadrukte daarmee onbewust zijn eigen onvermogen als leider. Hoekstra zint nu op koerswijziging op ‘alle grote dossiers’. Maar wat is dat voor raars, om het programma van de tegenstander over te nemen, wanneer je verkiezingen verliest? Ik dacht altijd dat je als politicus de mensen vertegenwoordigt die wél op je hebben gestemd, in plaats van de mensen die niet op je hebben gestemd.
De angst voor de boze burger is enorm en de boze burger ruikt de angst, als een paard de onzekerheid bij zijn ruiter. ‘Als ik dat zie, denk ik: hou gewoon even je bek’, fulmineerde een ander (anoniem) CDA-Kamerlid in reactie op Van der Wal. Zo kennen we de fatsoenspartij van Sywert weer. Er was maar weer eens sprake van een aardverschuiving, en de burger zou een ‘glashelder’ signaal hebben gegeven aan de politiek. Met ‘burger’ werd in de reacties uitsluitend de BBB-stemmer bedoeld.
Bijna 70 procent van de BBB-stemmers blijkt ouder dan 50, en vaak laag opgeleid. Die simpele constatering leidde tot grote woede van BBB-stemmers en de BBB zelf, die ‘op basis van sociale media een heel ander beeld had’. Maar waarom zou de BozeBoomerBeweging zich schamen voor de eigen kiezers? Wat is er mis met 50-plussers en lager opgeleiden? Het is toch zeker hartstikke verstandig en toekomstgericht om te stemmen op een partij die de belangen van 50 duizend mensen in Nederland behartigt?
In de commentaren las ik een moordende concurrentie tussen allerlei kloven als De Verklaring; die tussen stad en platteland, tussen hoog en laag opgeleid, en tussen jong en oud. In weerwil van de mode om boze burgers naar de mond te praten, lijkt het mij vooral egoïsme. Een groeiend aantal Nederlanders wil vooral het beste voor zichzelf, de tijdens corona gevraagde ‘solidariteit tussen de generaties’ blijkt maar één kant op te werken. Dat mag in een democratie, maar het lijkt me weinig zinvol om egoïsme als ‘gerechtvaardigde zorgen’ te bestempelen.
Over de overwinning van BBB zijn heus positieve dingen op te merken. Zo lijken Caroline van der Plas en de haren welwillend, en weet men nog helemaal niet zo goed wat men van veel onderwerpen vindt. Dat biedt kansen om zaken te doen met BBB. Maar dan wel met de eigen agenda als vertrekpunt.
