Het Nieuwe Zijn

Beelden in en van onze samenleving zijn fundamenteel en snel aan het veranderen. Perfectie was lange tijd ons ideaal. En nog steeds is perfectie, met name lichamelijke en materiële perfectie, een onontkoombaar ijkpunt, lijkt het. Ondertussen zien we ook duidelijke barsten ontstaan in het perfecte beeld dat ons onophoudelijk voorgeschoteld wordt. Veel van de huidige perfectie wordt gelabeld met onecht, nep, gemaakt, overdreven, over de top en te mooi om waar te zijn.

De Vrouwenpartij vraagt zich hierbij af of we op weg zijn naar een nieuw zijn, een nieuw zelf, een zijn en zelf dat waar wil zijn.

Authenticiteit is al jaren een woord dat veel aandacht krijgt en in de sociale media is het tonen van kwetsbaarheid een trend. Tegelijkertijd moeten we onszelf en onze samenleving door de gevolgen van corona, van klimaat veranderingen en van oorlogsdreiging opnieuw uitvinden.

Zou het nieuwe beeld van perfectie gedragen kunnen worden door authenticiteit, inclusief kwetsbaarheid, dat samengaat met samenleven? Een antidotum tegen eenzaamheid, depressie, gebrek aan erkenning, tegen competitie met elkaar en de daaruit voortkomende ongelijkheid? Zouden de problemen al zo groot zijn dat we die alleen samen aankunnen? Samen de klimaatgevolgen terugdringen, samen de ongelijkheid uit de wereld helpen, samen de gevolgen van de oorlogs(dreiging) opvangen? Zijn al die (mogelijke) rampen de katalysators die ons tot eenheid gaan brengen? Zijn rampen noodzakelijk om ons wakker te maken voor het vele onrecht in de wereld? Ons te dwingen onze leefwereld te herformuleren en te baseren op nieuwe principes? Een wereld bestuurd op basis van eerlijkheid en waarheid?

Verder gaan op dezelfde weg is onmogelijk geworden. Scheefgroei wordt op alle terreinen geopenbaard en erkend. Fundamenteel andere gezichtspunten en toekomstvisies zijn noodzakelijk om onze samenleving te kunnen redden en op andere rails te krijgen. Achter de feiten blijven aanlopen is geen optie.

Dit is de tijd voor nieuw handelen. Een maatschappij die geregeerd wordt door de markt is achterhaald en onwerkzaam, zelfs gevaarlijk, geworden. Een nieuwe samenleving kan niet gebaseerd zijn op een uit de hand gelopen ruilmiddel, geld. De mens hoort centraal te staan en niet de macht van geld in handen van een inhalige minderheid. De giftige en onrechtvaardige kant van de macht van geld zien we in stijgende energieprijzen en voedselprijzen die de rijken machtiger en rijker maken en de armen armer.

Het nieuwe handelen begint eenvoudig met een basisinkomen voor iedereen. Het enige wat hiervoor nodig is, is politieke wil, aangezien al officieel berekend is dat een basisinkomen betaalbaar en haalbaar is. Een Basisinkomen betekent gratis geld voor minimale levensbehoeften voor iedereen. Niet eerlijk? Niet nodig en noodzakelijk? Je kunt alleen tegen een basisinkomen zijn als je zelf genoeg inkomen hebt en het anderen niet gunt!

De wereld is veranderd. ‘Zie je het niet?’ Corona treft iedereen met een inkomen! Klimaatveranderingen als droogte, stortbuien en stormen beginnen iedereen te treffen ongeacht inkomen. De situatie in Oekraïne treft ons allemaal met hogere energie- en voedselprijzen, hogere inflatie. Hoe zeker is in dit alles ons inkomen en onze rijkdom?

Als we in alles ‘gedwongen’ worden om samen te werken, zal delen dan ook niet ‘afgedwongen’ gaan worden? Kan het denken en de sfeer in het land zich niet tegen te grote rijkdom kunnen keren? Sancties tegen te grote inhaligheid van bedrijven? Wordt het dienen van de samenleving de enig effectieve strategie om te overleven?

Trump en Poetin zijn voorbeelden dat niets zeker is op het grote wereldtoneel. Oekraïne bedreigt het bestaan van Russische oligarchen, maar zijn de andere superrijken veilig? Op landstoneel zijn pensioenen al niet zeker, maar zijn aandelen dat wel? Wat als de rente op je hypotheek ineens 10% hoger wordt?

Alleen een ander systeem van organisatie van de samenleving kan zekerheid bieden! Een alternatief authentiek systeem waar geld niet de hoofdrol speelt, maar de mens zelf (zijn leven bepaalt). Zijn creativiteit en vrijheid! Zijn ideaal van samenleven in harmonie met zichzelf, in harmonie met zijn samenleving, in harmonie met zijn omgeving, de natuur. De wereld is van de mens, niet van bedrijven en machthebbers.

De wereld is op dit moment ‘rijk’ genoeg om iedereen een volwaardig leven te bieden. De Nobelprijswinnaar Amartya Sen heeft al 40 jaar geleden bewezen: hongersnood is niet het gevolg van te weinig voedsel maar het gevolg van gebrekkige distributie van voedsel. Onze wereld heeft aan niets een tekort, het is een kwestie van gelijkwaardige distributie naar iedereen. Willen we dat, is ons hart groot genoeg, is de grote vraag.